Profilo di Nichawan•·.·´¯`·.Maai。◕‿◕。JunG•·...FotoBlogElenchiAltro ![]() | Guida |
|
01 aprile ความสุขทางใจรู้สึกมีความสุขที่ทำให้คนอื่นมีความสุขเหมือนกับเราไปด้วย
======นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้ว ที่ฉันได้มีโอกาสมาสถานสงเคราะห์คนพิการ
มีหลายสิ่งที่ฉันได้พบเจอ ไม่ว่าจะเป็นตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ จนไปถึง คนชรา
มีทั้งพิการทางขา แขน สายตา ซับซ้อน น่าสงสารพวกเค้าจริงๆ
ถ้าเค้าย้อนกลับไปได้ ฉันคิดว่า พวกเค้าคงไม่อยากมีชีวิตแบบนี้
มีหลายสิ่งที่ทำให้พวกเค้าหมดหวัง คนพิการ ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรไม่ได้เลย
แต่สิ่งที่พวกเค้าต้องการ คือ การเอาใจใส่ ดูแล ให้ความรัก ความอบอุ่น
วันนี้ ถึงมายด์จะไปช่วยเพื่อนช้า แต่ยังไงมายด์ก็ต้องไปให้ได้
ครั้งก่อนมีคนพิการคนหนึ่ง เดินมา อยากได้กระเป๋าใบนี้จัง มายด์ยังเกร็งๆ
แบบว่าเค้าเป็นคนที่สติไม่ดีน่ะ มายด์ยังไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ เดินมาเลยตกใจเล็กน้อย
แต่พอมาเห็นสภาพของพวกเค้าจริงๆ เหมือนกับ คนที่เคยตบใจายไปแล้วครั้งนึง
พวกเค้าน่าสงสารมากๆ บางที พวกเค้าทำอะไร ก็ยังไม่รุตัวเลย แต่พอมาเห็นสภาพ
ความเป็นอยู่ของเค้า และในอีกหลายๆคน ทำให้มายด์เข้าใจในชีวิต
+++แต่มายด์ก้อสัญญากับเค้านะว่า ถ้ามายด์ได้มีโอกาสมาที่นี่อีกครั้ง
มายด์จะซื้อกระเป๋ามาฝากเค้านะ
แต่สิ่งหนึ่งที่ประทับใจ
คือ ก้าวแรกที่เข้ามาที่นี่ เห็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เหมือนกับว่า พวกเค้าจะมีความหวัง
ว่าไม่มีใครทิ้งเค้า เค้าจะได้กินอาหารอร่อยๆ และแตกต่างจากเดิม
มายด์รู้สึกดีใจ ที่วันนี้ ได้ทำในสิ่งที่ดี คือได้พูดคุย ให้กำลังใจ และทำให้ทุกๆคนมีความสุข
นี่แหละ คือสิ่งที่มายด์ต้องการ ถึงแม้ว่า บางครั้งมายด์อาจจะรู้สึกกลัวไปบ้าง
ทุกครั้งที่เวลาเค้าเดินมาจะเอ๋===มายด์ข้างหลัง 555++ มายด์ก็ตกใจ 555++ หลายครั้งเลยล่ะ เหอะๆ
เรามันเป็นพวกขวัญอ่อนน่ะ อิอิ วันนี้ มายด์ก้นญญากับป้าอีกคนนึง เค้าาต่องนั่งรถเข็ญอยู่ตลอดเวลา
เพราะป้าเค้าประสบอุบัติเหตุ เลยทำให้ขาของเค้านั้นเดินม่ะได้ น่าสงสารจิงๆ
แล้วแขนอีกข้างยังต้องเกร็งอยู่ตลอดเวลา แม้กระทั่งตอนพูดก้อยังไม่เต็มที่เลย เฮ้อออ
พ่อแม่ก็เสียชีวิตหมดแล้ว ไหนลูกก็ยังปล่อยเค้าไว้ที่นี่อีก
แต่ก่อนที่มายด์จะจากกับเค้า
เค้าอยากได้กาแฟ ถ้ามายด์มีโอกาสอีก มายด์ก็จะซื้อไปให้เค้าให้ได้ และสิ่งที่มายด์ประทับใจคือ
มายด์ทำให้ป้าเค้ามีความสุข จนเกือบร้องไห้ออกมา ก่อนที่มายด์จะลาจากไป
ป้าเค้ากอดมายด์และมายด์ก้อเดินไปจากไป อย่างอาลัย แล้ว
ป้าเค้าก้อตะโกนมาว่า นู๋_____อย่าลืมมาหาป้าอีกนะ!!!
สังคมไทย คือสังคมที่เราจะควร
ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ไม่ใช่ชีวิตใครชีวิตมัน หากเราใส่ใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ก็คงไม่เป็นอย่างนี้
เพราะฉะนั้น สิ่งที่มายด์รุ้สึกในตอนนี้คือ
มายด์โชคดีมากมาย ที่เกิดมาอย่างสมบูรณ์แบบ
มีครอบครัวที่ใส่ใจกันและกัน และญาติๆที่คอยใส่ใจและถามไส่สารทุกข์สุขดิบ
กันอยู่เสมอ เช่นนี้เอง เราควรใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง สร้างแต่สิ่งดีๆๆ
มายด์เชื่อ ในกฎแห่งกรรม
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
ขึ้นอยู่กับตัวเรา จะเลือกเดินทางไหน? 30 marzo sunshine![]() ถึงฉัน......จะไม่สามารถดูพระอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า
แต่
ฉันขอดูพระอาทิตย์ตก ไปเรื่อยๆ .... จนกว่า
.....มันจะลับขอบฟ้า.....
และเลือนลางจางหายไป....................
**เส้นใยบางๆที่กั้นระหว่างเรา** 27 marzo Onceจะมีคัยรักฉันที่ใจบ้างมั๊ยยยย?
ไม่ใช่รักฉันที่ภายนอก.......><......=เหมือนที่ผ่านๆมา=
ยิ่งฉันใช้ชีวิตอยู่กับตัวเองมากขึ้น
ฉันก็ยิ่งค้นพบว่า.....มันไม่ใช่
แบบนี้ฉันไม่ต้องการ
มันไม่ยืดยาว
เพราะ ถึงจะจริงจังสักแค่ไหน
แต่
>>>"ไม่จริงใจ"<<< 22 marzo เหนื่อยยิ่งกว่า>>^<<ฉันเข็ดกับปริมาณสารฯ โอ้หลั่นล้า.............อ่อนล้าเหลือเกิน T^T
-เปิดคอร์สวันแรก 20 มีนา ฉันจะจำไปตลอดไปชีวิตเลย หึๆ
-10 วัน วันละ 4 hr. วัยรุ่นใจร้อน ขอเร็วๆจบ ฉันไม่มีเวลามากพอ 55+++
-พญาไท พูดแล้วปวดร้าว นั่งรถ 3 ต่อ ยังดี เป็นรถแอร์
ปกติฉันไม่เรียนหรอกที่เนี่ย เรียนวงเวียนใหญ่นี่ล่ะ แถมได้นั่งตลอดด้วย เหอๆ
บังเอิ้น ...คอร์สเร่งรัด เปิดที่เดียว ฉันล่ะเซ็งจิต
-โอเค นั่งรถ 3 ต่อ ฉันยังพอทน
อ่ะๆ...ยืนตลอด เกือบ 1 hr. ฉันล่ะ SaDDD ...2 วันแล้วนะ
เมื่อยชะมัดเลย ฉันเคยยืนนานขนาดนี้ที่ไหนเล่า......
- ยังดีนะเนี่ย เรียนบ่ายโมงถึง ห้าโมง ถ้าฉันเรียนคอร์สเช้า
ฉันคงเศร้ากว่านี้ 55++
กลับมาถึงบ้าน 6โมงคึ่ง เฮ้ออ เรียน 4 ชม. ฉันก้อน๊อคแล้วล่ะ
กลับมาบ้าน ก้อสลบแล้ว ฉันเลยอดเล่นคอมเลย
ฮือๆๆๆ แต่ยังดีนะ หยุดวันอาทิด เหอๆ
วันนี้ฉันเลยมานั่งบ่น อิอิ
- วันนี้ฉันคิดถึงเวเฟอร์จัง 555++แต่ฉันก้อรอเก้อ เฮ้อออ...
*******************************
สิ่งที่บางคนไม่เคยรู้?
Mon -6 hr.
Wed -10 hr.
Thr -5 hr.
*แค่นี้น่ะไม่เป็นไรหรอก มันก็ไม่เท่ากับ สิ่งที่เธอมอบให้ฉัน
-------Sorry------
- หลายครั้ง ที่ฉันลองใจ 555++
- ผลเป็นไงล่ะ? ถูกใจฉันเลยล่ะ 555+
- ขอโทดที่ไปโดยไม่บอก มันจำเป็นจิงๆ><(คงเข้าใจนะ)
- มีแต่ฉันล่ะ ที่เอาเรื่องไร้สาระ และเรื่องแย่ๆ ทำให้เธอปวดหัวไปด้วย
- ตี 2 แล้ว ไวจัง ตี 3 โห... ยิ่งไวอีก อดนอนทั้งคู่ 555++
ThankSSSSSS .......................นะ ที่อยู่เป็นเพื่อนฉัน
*แต่...ต้องเป็นอาทิดหน้านะ เพราะช่วงนี้ฉันเหนื่อยมากๆ
เสียดาย ฉันกะดูพุ่งนี้ เฮ้อออ...ไม่มีเพื่อนซะแล้วT^T
จะไม่ลืมที่เคยสัญญาไว้ อิอิ
- ประทับใจ >>> ไม่เปลี่ยนหรอก มีแต่จะแต่งเสริมเพิ่มเติมลงไป 555++ <<<<
>>>> ไว้เรามาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันอีกนะ ^^ <<<<
18 marzo พร้อมรับความเสี่ยงเลือก!!
หลายครั้งที่ฉันมักจะไม่เปิดใจ
กับบางสิ่ง???
แต่วันนี้ฉันจะไม่กลัวมันอีกต่อไปแล้ว(สู้ ตายฮะ***)
ฉันคงเหลือเวลาอีกไม่นาน ...
ไม่ลองไม่รู้ 555++
ไม่ว่าการเลือกครั้งนี้
ผลมันจะออกมาเป็นยังไงก็ตาม
ฉันก็พร้อมที่จะยอมรับความเสี่ยง!!
22 febbraio happY.&.$adสอบโอเน็ตวันสุดท้ายยยยยยยยยยย โย่วๆๆ
ฉันบ้าไปแล้ว********
มันก็คุ้มนะ สำหรับเวลา ที่ maai ทุ่มเท ถึงแม้จะนอนดึกไปบ้าง
ติวเป็นวัน ติวเป็นคืน ง่วง หนาว หาว นอน โอ้ย+++สารพัดเลยเรา
แต่ฉันก็ปลอบใจตัวเองว่า
ฉันทำเต็มที่แล้วจริงๆ (ถึงแม้ว่าจะหลับในระหว่างสอบก็เถอะ!!) เหอๆ
คนเรา มันก็บ้าๆ บอๆ จริงๆ
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ฉันเฝ้ารอวันนี้
วันที่ฉันจะได้ปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่าง
หลุดพ้นจากภาระ ที่ฉันต้องทำ ทุกๆวัน
นั่นคือ --การเรียน,สอบและ อ่านหนังสือ----
การตื่นแต่เช้า และเร่งรีบที่จะไปโรงเรียน
มันจบสิ้นแล้ว
-
-
-
-
-
-
ทำไม ? ฉันถึงไม่ดีใจล่ะ...
สิ่งเหล่านี้มันกำลังจะหายไปในชีวิตชั้น
- ชีวิตที่เร่งรีบ
- เพื่อนที่เคยเดินจูงมือกัน
- เพื่อนที่คอยเผาXXXXXอยู่ตลอดเวลา
- เพื่อนที่มึนๆ งง ๆ ในบางครั้ง(eror)----จนต้องจูน
- ความรู้สึกและเสียงหัวเราะที่จริงใจ
- คุณครูที่คอยใส่ใจ น.ร.
ฉันคิดถึงภาพเหล่านี้จัง><...........ต่อไปก็คง..........
>>>>>ก้าวสู่ ชีวิตอิสระ ของเด็กมหาลัย
ยังไม่พร้อมเลย แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นลึกๆๆๆ
น่าเสียดาย!!!
ปัจฉิมที่ไม่ได้จัด
ถูกเยิกเลิกโดยไม่มีวันย้อนคืน
ครั้งสุดท้ายที่เราจะจากกัน
ทำไมมันรู้สึกเศร้าแบบนี้นะTT
นี่คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากจะบอกเพื่อนทุกๆคน
- Maai รักทุกๆคน
- Maai จะจดจำทุกๆวันของเรา
- Maai อยากให้เพื่อนทุกๆคนมีความสุข
- Maai อยากให้เพื่อนๆ มีที่เรียนกันทุกคนไวๆ(ติดจุฬา ธรรมศาสตร์อย่างแน่นอน!!!)
สิ่งสุดท้าย Maai จะจดจำมิตรภาพที่เรามีให้กัน ตลอดไป.........................................................................❤ 17 febbraio ThAnK......1 ปีแล้วสินะ ที่เรารู้จักกัน
เรื่องราวระหว่างเรา มันลึกซึ้งเหลือเกิน
พรหมลิขิตใช่ไหม? ที่ทำให้เราพบกัน
จากคนนอก >>>>>> คนรู้จัก
คนรู้จัก >>>>>>> "เพื่อน"
เพื่อน >>>>>>>> "เพื่อนสนิท"
เพราะอะไร?
ทำไม?---------------------------------------
ฉันกำลังเดินทางไปเรื่อยๆ ........เดินไปจนกว่าที่ฉัน
........................จะได้พบกับเธอ
แต่วันนี้ก็มาถึง
ที่ฉันจะได้อยู่ใกล้เค้ามากขึ้น
จากระยะทางที่แสนยาวไกล...
ขอบใจนะ ^^.....
ที่เข้ามามอบความสุข
มิตรภาพ
ความรัก
และ
ความห่วงใย
ทุกๆครั้งที่ฉันเสียใจ
วันนั้น ฉันก็จะได้เจอเค้า โดยบังเอิญ
เค้าทำให้ฉันยิ้มได้+++++ ทั้งน้ำตาTT
หรือว่านั่งยิ้มอยู่คนเดียว เหอๆ
ขอบคุณ .......................ขอบคุณจริงๆนะ
06 gennaio 5 วันแห่งความสุขZZZZZ!!!!!HAPPY NEW YEARS 2009!!!!!
ก้าวเข้าสู่ปีใหม่อีกครั้ง
ขอบคุณสำหรับปีเก่า
ที่ช่วยให้เราเก็บเกี่ยว
ประสบการณ์ต่างๆของชีวิต
สุข ทุกข์ เหงา เศร้า
ในเวลาเดียวกันนี้
เราก็ยังผ่านมันมาได้
ถึงแล้วสิ ....
ปีของการจากลา
แต่หัวใจ มันยังบอกว่า
มันยังไม่อยากพูดคำนี้
หลายสิ่งหลายอย่างของคำว่า
"เพื่อน มิตรภาพ ความสุข"
มันยังคงอยู่ ณ ที่นี่
งานเลี้ยง ย่อมมีวันเลิกลา
เห้ออ คิดแล้วก็เศร้า เนอะ
พูดไม่ถูก ตื้นตันใจ TT
จากวัยเด็ก ก้าวเข้ามาสู่
วัยรุ่น
ต่อจากนี้ เราคงต้องเดินตามเส้นทางของ
ผู้ใหญ่
อนาคตข้างหน้า จะเป็นยังไงน้า...
หมดเวลาเศร้าได้และ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่า
แต่ยังไง วันนี้
ก็ต้องเตรียมซ่อมเลข 555++
๑_________________________________________________๑
ปีใหม่ 5 วันสำหรับวันเที่ยว
ปีนี้คุ้มจริงๆ สมกับที่
อดหลับอดหลับอดนอนมาหลายวัน
เหอๆๆ
ที่แรก พระธาตุหริภุญชัย จ.ลำปาง
ทำบุญไหว้พระ ก่อนเที่ยว
อธิษฐาน และขอพร
อิ่มบุญๆ และก็แวะไป
อนุสาวรีย์พระนางจามเทวี
ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญของชาวลำปาง
ที่น่าเคารพและสักการะยิ่งนัก
ถึงทางขึ้นดอยอินทนนน์
นั่งแวะทานอาหารเช้าที่น้ำตกแม่กลาง
น้ำใสสะอาด ปลาทับทิมเผา
และต้มแซบ อร่อยมากๆ
หิวแต่เช้าเลย แหะๆ
ก่อนจะเข้าที่พัก ก็ย้อนเข้าไปในตัวเมือง
ว้าวว!! แวะ
พระธาตุศรีจอมทอง จ.เชียงใหม่
ยังเที่ยงอยู่เลย มาทุกปีเลย ที่นี่
ก็ได้มีโอกาสทำบุญอีกครั้ง
และแวะถ่ายรูป
สถาปัตยกรรมแบบล้านนา
งดงามยิ่งนัก
ก่อนกลับก็แวะซื้อสตอเบอรี่
ได้กินจนสะใจไปเลย^^
ที่สุดท้ายของเชียงใหม่
....จุดสูงสุดของประเทศไทย
แม่คะนิ้ง แห่งดอยอินทนนน์
คืน countdown
ที่แสนหนาวเหน็บ และเยือกเย็น
กลางเต๊นท์ท่ามกลางฟางข้าว
โดยมีภูเขาล้อมรอบ
มีหมู่บ้านชาวเขา คอยดูแล
โรแมนติกจริงๆ
ติดชายแดนลาว จ.อุตรดิตถ์
เมืองแห่งความสุข
ใช้ชีวิตแบบพอมีพอกิน
ท่ามความอบอุ่นของหมู่ญาติ
ได้ไปแวะบ้านของพี่เขย
บรรยากาศที่นี่อบอุ่นมากๆ
อาหารก็อร่อย กินง่าย อยู่ง่าย
ด้านหลัง ติดแม่น้ำน่าน
เหอๆ ได้ลงไปเกยตื้นตอนเช้า 555++
แล้วนี่คือโอกาส เมื่อน้องของพี่เขย
ได้ไปแต่งงานกับบสาวเลย อิอิ
เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในแดนสยาม
จ.เลย
ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีโอกาสข้ามมาที่นี่
การเดินทางเริ่มเข้มข้นขึ้น
เมื่อขึ้นเขาตอนดึก ตามด้วยขบวนรถอีก 3 คัน
ตลอดทางมีโค้งที่อันตรายหลายโค้ง
มีป้ายเดือนดินถล่ม
ล้อมรอบด้วยภูเขา และระยะรอบๆ
ที่มองไม่เห็น
แต่สุดท้ายก็ไปถึงจนได้
ได้มีโอกาสเข้าไปในอ.เมือง
ตี 1 แล้ว พึ่งจะได้นอน
สาวเลย สวยมากๆ อิอิ
และพักที่นี่อีก1คืน
อากาศหนาวอีกเช่นกัน
ได้เห็นประเพณีงานแต่งของที่นี่
แปลกดีเหมือนกัน ไม่เหมือนกัน
ชาวอยุธยาบ้านเรา(บ้านยาย)
และได้ฟังภาษาเลย กับอุตรดิตถ์
และของลาว
ฟังรวมๆ อีสาน(เกือบๆ) เหนือ
และลาวว่างั้น
เพราะดีเหมือนกันเจ้า
แต่แปลไม่ออก เหอๆ
ที่สุดท้าย คงเป็น เมืองแห่งทะเลภูเขา
ยอดภูเรือ กลางแดด ยังหนาวและเย็นอยู่
ทิวทัศน์ของที่นี่สวยมากๆ
เป็นยอดเขาที่ยื่นออกมา
มองแล้วเสียวแฮะ เหอๆ
สุดท้ายก็กลับไปนอนพักอีกคืนที่อยุธยา
เก็บแรง เข้ากรุงเทพ
รถติด แต่หาทางลัดกลับได้
เหอๆ
5 วันแห่งความสุข (^^)
ขอบคุณทุกๆคนนะค่ะ
ที่ทำให้หนูมีความสุข
08 dicembre เพลง Unloveable - มายด์ (Mild)เพลง Unloveable - มายด์ (Mild)ก็รู้ว่าฉันไม่มีความหมาย ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ 11 novembre ชีวตในสั้นเหลือเกินนะ..."ชีวิตมันสั้นเหลือเกินนะ"
บางที คำๆนี้อาจจะเป็นคำพูดของคนหลายคน
ที่สูญเสียคนที่"เรารักมากที่สุด"ไป
แต่ชีวิตของเรานั้น
อาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งๆหนึ่ง
เพื่ออยู่เคียงข้างเราไปเสมอ
ถ้าวันไหนเราไม่มีเส้นบรรทัดของตัวเอง
มันก็อาจจะทำให้เรานั้น พลาดตกลงไปในเหวก็ได้มั้ง?
บางทีนะ คนเรา อาจจะเกิดมาเพื่อชดใช้เวรใช้กรรมรึป่าวนะ?
แต่ไหนๆ เกิดมาเป็นคนทั้งที ได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
ซึ่งดีกว่าสัตว์ไหนๆ ดีกว่าที่จะมานั่งทำอะไรไร้สาระไปวันๆ
เวลามันไม่เคยรอใคร เมื่อไหร่ที่เราจะตายก็ยังไงไม่รู้
เราก็ควรที่จะสั่งสมคุณความดี ตั้งแต่บัดนี้
เพื่อใช้เป็นเสบียงในภพชาติต่อไป................
สาธุๆๆๆๆ........................เหอๆ
07 novembre ดีเกินไป(รึเปล่า)เจ็บใจอ่ะ>_< เสียความรู้สึกที่สุดเลย!!
อุตส่าเป็นคนดี มีน้ำใจ หรือเราอาจจะดีเกินไป
รึเปล่า?????
แต่กลับทำมันสูญเปล่า
เสียดาย ที่อุตส่า ช่วยอย่างเต็มใจ
ถึงแม้จะเจ็บก็ตาม.............. โอเค
มันแรงไปไหม กับคำว่า
"แล้วทำไมพวกมรืงไม่ทำกันล่ะ"
ถึงจะไม่ได้ยินเองกับหูก็เถอะ
ถึงแม้จะได้ยินคำว่า"ขอโทษ"
จากคนที่ไม่รู้อะไรเลย
ไม่อยากเป็นคนที่เย็นชา แบบนี้
เย็นชาต่อความรู้สึกตัวเอง
((((ไร้ค่าจริงๆ กับการที่ต้องมาทนกับความรุ้สึกที่เจ็บปวด))) 31 ottobre อีก 3 อาทิด"กีฬาสีทรงธรรม"เหนื่อย ยยยยๆๆๆๆๆๆ วันนี้เหนื่อยมากๆ
มาถึงก็บ่นเลยนะ ยัยบ้า หมดเรี่ยวแรง
แต่สิ่งหนึ่งที่ยังเหลืออยู่ คือ "กำลังใจ"
กว่าจะมารู้ตัวอีกที ก็กำลังเต็มเปี่ยมแล้วล่ะ เหอๆ
เพราะ อะไรน่ะเหรอ ?????
การได้ขึ้นติวธรรมะตอนเช้าไงล่ะ
ได้สวดมนต์ นั่งสมาธิ ฝึกจิตใจ
โอ้ !!!! หนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ค่ะ
ทำให้รู้สึกไม่ฟุ้งซ่าน มีสติและสมาธิอยู่ตลอดเวลา
มีความสุขแม้ว่าจะมีเรื่องทุกข์ใจก็ตาม
ก็ถือว่ามันเป็นธรรมชาติของชีวิตอ่ะเนอะ ^^
แต่พุ่งนี้ ทั้งที่จะต้องไปติวเลข
น่าเสียดาย ปะป๋าชวนไปเที่ยวที่ตราด
น่าสนุกดีเหมือนกัน เป็นการพักผ่อนไปด้วย
แต่ .......การบ้านหนูมายด์จะไม่เสร็จอ่าสิ
น่าเศร้าTT+++
-------------------------------
ทำไมอ.สั่งการบ้านหนูเยอะจังค่ะ
ไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลย
ขยันสั่งกันจริงๆ เหอๆ ก็ดีเหมือนกัน
เอ้า....ๆๆแล้วทำไมไม่นั่งทำล่ะ
บ้าจิงๆๆ
ก็มันเหนื่อยนิหน่า..........................
ตอนนี้โลกของฉันเป็นสีชมพูแฮะ
รู้สึกมีความสุขยังไงไม่รุเนอะ
ถึงแม้ว่า อดีต มันจะผ่านพ้นไปได้
ยังไงเราก็กลับเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
ไม่มีไรซีเรียส ... ชีวิตคนก็เหมือนสายลม
ผ่านมาและผ่านไป ถ้าลมนั้น มันเย็นสบาย
เราก็จะได้รับความสดชื่น และความสบายใจ
แต่ถ้ามันเป็นลมร้อน หรือลมที่หนาวเกินไป
เราก็จะรู้สึกไม่สบาย โดยที่ไม่อยากจะโดนลมนี้อีก
เหลืออยู่แค่ความทรงจำดีๆ
เท่านั้นก็เพียงพอ
-----------------------------------------------
ปีสุดท้ายแล้วนะ ของการเป็นเด็กม.ปลาย
เรายังไม่ได้ทำอะไร อีกตั้งเยอะแยะแน่ะ
แต่อีก 3 อาทิด ก็จะถึง กีฬาสีโรงเรียนแล้ว
ทำให้เต็มที่ไปเลยมายด์ ต่อไป...........................................
เราก็คงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนี้อีกแล้วล่ะ
ชีวิตเด็กมหาลัย เด็กหอ
จะอยู่ที่ไหน จะได้เรียน อะไร เรายังไม่รุ
แต่เรามั่นใจว่า ถ้าเราตั้งจุดมุ่งหมายไว้
ว่าเราอยากเรียนอะไร
ชอบอะไร
จบไป อยากทำงานอะไร
ที่สำคัญ เราต้องมีความพยายาม
ทำตามฝันของเรา
ไม่ว่าอุปสรรค แค่ไหนก็ตาม
เราเชื่อว่า เราต้องผ่านมันไปได้
"ปัญหา" มีไว้ให้แก้
แต่วิธีแก้ของเรา จะเป็นอย่างไร
ขอให้ทำในสิ่งที่ดี เท่านั้นพอ
"ขอบคุณพ่อแม่นะค่ะ" ที่ทำให้หนูได้เกิดมาอย่างเหมือนเด็กทั่วไป
ชีวิตเรา ดีกว่าเค้าเยอะ มีอย่างที่ใครๆก็อยากมี
เพราะฉะนั้น เราควรใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ทุกนาที
ทำดีไปทุกๆวัน ดีแค่ไหน
ที่เราเกิดมาเป็นมนุษย์ เกิดมาเพื่อสะสมความดี
และใช้ชีวิตให้เต็มที่ และมีความสุขในทุกๆวัน
ขอบคุณ space ที่ทำให้เราได้เพ้อเจ้อ ในทุกๆเรื่อง เหอๆ
24 ottobre สู้ๆ นะลูก^^ชีวิตเรื่อยเปื่อย ไม่มีจุดหมายที่แน่นอน
ทุกๆอย่างมันผ่านไปเรื่อยๆ
กับการเลือกและการตัดสินใจแต่ละครั้ง
เราเคารพในการตัดสินใจของเราทุกครั้ง
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้ มันดีหรือร้ายก็ตาม
เราก็ผ่านมันมาได้
เหมือนกับการตัดสินใจครั้งนี้
ตื่นเช้าขึ้นมา
พยายามที่จะบอกกับพ่อว่า
"หนูอยากเรียนที่นี่"
แต่ก็ต้องได้รับคำตอบแบบนี้มาทุกครั้งว่า
"วิศวะที่ได้น่ะ มันดีแล้ว แล้วจะไปเลือกที่มันต่ำกว่านี้ทำไมล่ะ"
มายด์พูดแบบนี้มาทุกเช้า และก็ต้องได้ยินคำตอบแบบนี้มาทุกครั้ง
จนเวลาปล่อยล่วงเลยไป ก็พยายามที่จะตัดใจ สักพัก ............
มายด์ทำได้แล้วล่ะ
แต่เมื่อเวลานั้นมาถึง จนถึงวัน
ถึงจุดเปลี่ยนของชีวิต .............."หนูยืนยันคำตอบเดิมค่ะ ว่าหนูจะเรียนที่นี่"
หลายเหตุผลที่ตัดสินใจ เพราะ เกิดความท้อถอย เราคงเรียนวิศวะไม่ไหวหรอกมั้ง
แค่พื้นฐานวิศวะ ยังทำไม่ได้เลย ไม่ว่าจะผ่านโจทย์มาหลายครั้งก็ตาม เราไม่มีคุณสมบัติ
ที่จะเป็นวิศวได้หรอก มันยากเกินความสามารถ
แต่เมื่อวันที่ต้องไปสัมภาษณ์คือพรุ่งนี้( คือวิทยาการคอม) เรายังตัดสินใจไม่ได้ !!
ถ้าเราเลือกที่นี่ ก็รู้สึกเสียดายเงิน ที่พ่อจ่ายไปอีกที่นึงแล้ว นั่นก็คือวิศวะคอม
ซึ่งเป็นคณะที่เราชอบ และอยากเรียนมากที่สุด เมื่อได้แล้ว ทำไมไม่เอาล่ะ
เหตุผล เพราะว่าเรียน 3 เทอม หรอ??? หรือแค่ว่าเรียนไม่ได้หรอก
มันยากเกินไป งั้นหรอ?? ส่วนเหตุผลที่ว่าไกลบ้าน นั้นน่ะ ไม่ได้หัวเราเลย
ดีซะอีก ได้อยู่กับธรรมชาติ ตามป่า ตามเขา อากาศดีน่าดูเลยล่ะ
แต่ทำไมเราถึงเลือกที่จะไปสัมภาษณ์วิทยาการคอมล่ะ ทั้งๆที่รุอยู่แล้ว
ว่าที่นี่ถ้าสอบติด เค้ารับหมด แถมยังต้องจ่ายเงินเลยอีกตั้งหาก
ที่นี่ไม่มีข้อเสียอะไรสักอย่าง นอกจากว่า "พ่อคัดค้าน"
ก่อนวันพุ่งนี้ เราสองคนพ่อลูกได้คุยกันแบบที่จะมีเหตุมากกว่า
ว่า ทำไม ?? เพราะอะไร
ไม่ว่าจะพูดยังไง พ่อก้อยังอยากให้เรียนวิศวะอยู่ดี
แค่คำที่เราพูดว่า "หนูคงเรียนวิศวะไม่ไหวหรอกพ่อ"
คำๆหนึ่ง ที่พ่อพูดย้ำหลายครั้ง จนเราต่อมน้ำตาตกใน
นั้นก็คือ "ยังไม่ได้เรียน อย่าพึ่งท้อสิลูก สู้ๆ นะลูก"
มายด์ยังจำสีหน้าของพ่อ และท่าทางของพ่อที่ให้กำลังลูก ได้แม่นเลยล่ะ
เหตุผลของพ่อ ที่อยากให้เราเรียนวิศวะคอมก็คือ
เมื่อจบมามันหางานง่ายกว่า วิทยาการตั้งเยอะ
เรื่องนี้ มายด์รู้ทุกอย่าง แต่ตัวมายด์เอง คิดแต่ว่า
เราคงเรียนไม่ไหวหรอก ทั้งๆตัวเราเอง ยังไม่ได้พยายามเลย
เพราะคำๆนั้นของพ่อ
ทำให้เราเลือกที่จะไม่ไปสัมภาษณ์
ทำให้เราไม่นึกเสียใจที่เลือก
เลือกที่จะเชื่อมั่นตัวเอง
เลือกที่จะอยู่ในสังคมใหม่ๆ
เลือกในสิ่งที่ดีกับตัวเอง
จนวันนี้ ที่เค้าไปสัมภาษณ์กัน
มายด์กลับมานั่งมีความสุขอยู่กับบ้าน
หลังจากที่อมทุกข์มาเป็นอาทิด
วันนี้มีความสุขจริงๆเลย
เหอๆ
@@@@ยังไงหนูก็ต้องขอบคุณพ่อนะค่ะ ที่ทำให้หนูเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น ไม่ท้อถอย @@@@
หนูเชื่อว่า หนูจะต้องเป็นวิศวคอมให้ได้
เลือก ......เลือกที่จะฝัน
และทำฝันของเรา ให้เป็นจริง @@@@@@
เ 18 ottobre เทคนิคการสอบสัมภาษณ์
สวัสดีค่ะ เพื่อนๆทุกๆคน วันนี้มายด์ก้อมีเทคนิค tip&trik ในการสัมภาษณ์มาฝากกันนะค่ะ มาดูกันเร็วววววว!!!
"การสัมภาษณ์" (Definition of interview) คิออะไร เค้าสัมภาษณ์ไปทำไม ????
ในการสัมภาษณ์นั้น ถ้าผู้สมัครต้องการสอบสัมภาษณ์ให้ได้ดี ก็จำเป็นที่จะต้องเข้าใจ จุดมุ่งหมายของการสอบสัมภาษณ์ อย่าคิดแต่เพียงว่าการสอบสัมภาษณ์ คือการที่เราต้องไปนั่งตอบคำถามยากๆ ที่เกี่ยวกับตัวเราเองเท่านั้น ในทางตรงกันข้าม เราควรคิดว่าการสอบสัมภาษณ์ ก็คือการที่เราได้มีโอกาสได้แลกเปลี่ยน ข้อมูลที่เป็นประโยชน์หรือความคิดเห็นของกันและกัน
------อย่าไป$erious ๆๆๆๆ
แล้วเราจะเตรียมตัวยังไงล่ะ ================================= บอกหนูหน่อยน้า....
1.อย่างแรกเลย หาข้อมูลของคณะที่เราจะไปสัมภาษณ์ ถ้าเค้าถามมาเราจะได้ตอบเค้าได้ว่าคณะเนี้ยย เรียนเกี่ยวกับอะไร
2.การแต่งกายก็เป็นเรื่องสำคัญ เชียวล่ะ?? ทำไมถึงสำคัญล่ะ
การแต่งกายก็เป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้าม นอกจากจะเป็นชุดนักเรียนตามระเบียบแล้ว ควรดูแลให้ชุดนั้นอยู่ในความเรียบ
ร้อย ไม่หลุดลุ่ยหรือยับยู่ยี่ไม่น่าดู ทรงผมก็ควรจัดให้อยู่ทรงดูสะอาดตา ไม่หล่นมาปรกหน้าทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเสยผมหรือ
ความวังกลในจุดนี้ระหว่างการสัมภาษณ์ เพราะอาการยุกยิก แคะ แกะ เกา นั้น เป็นพฤติกรรมที่ควรหลีกเลี่ยง เพราะนอกจากจะทำ
ให้เราดูเป็นคนที่มีบุคลิกไม่ดีแล้ว อาจก่อความรำคาญให้กับคู่สนทนาได้ ซึ่งในทีนี้ก็คือ กรรมการผู้สัมภาษณ์นั่นเอง
3.มารยาท สิ่งที่เราควรท่องไว้ในใจตลอดเวลาและควรยึดถือเป็นสิ่งที่ต้องปฏิบัติ ไม่ให้ขาดตกเป็นอันดับหนึ่งนั้นก็คือเรื่องของมารยาท เพราะต่อให้เราตอบคำถามดีแค่ไหน หรือว่าแต่งตัวเนี้ยบเช่นไร แต่ถ้าไม่มีมารยาทหรือสัมมาคารวะแล้ว เป็นอันลบล้างความดีในข้ออื่นอย่างหมดสิ้นเลยทีเดียว นับตั้งแต่ก้าวเข้าห้องไป ควรยกมือไหว้และกล่าวคำสวัสดี ควรให้กรรมการเป็นผู้อนุญาตหรือเชิญให้เรานั่งก่อน แล้วจึงค่อยนั่ง จากนั้นก็ตอบคำถามด้วยท่าทางนอบน้อมแต่แฝงความเชื่อมั่น เพื่อไม่ให้เราดูเป็นคนขาดความมั่นใจจนเกินไป และตอบคำถามทุกคำด้วยกิริยาสุภาพและน้ำเสียงสดใส ไม่แข็งกระด้าง และพยายามควบคุมอารมณ์ให้นิ่ง อย่าตื่นเต้น หรือว่าประหม่าจนทำให้เราไม่มีสมาธิกับคำถาม
17 ottobre เถ้าแก่น้อย” จากเด็กบ้าเกม สู่ บิ๊กเสี่ย !!เถ้าแก่น้อย” จากเด็กบ้าเกม สู่ บิ๊กเสี่ย !!
13 ottobre ==วันเก่าๆ==
ยังไม่เคยเปลี่ยน ที่ร้านแห่งนั้น ณ ที่แห่งนี้ มันยังไม่ เคยเปลี่ยน กับคนๆนี้ ยังคิดถึงเทอเสมอ มีแต่เทอเท่านั้น ที่พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองอยู่ตลอดเวลา ทำไม ต้องไปจดจำเรื่องราวที่ทำให้เราเจ็บปวด มันนานมา แล้วไม่ใช่หรอ เฮ้ออ...เศร้าใจจัง
อาทิดนี้ เหมือนพายุจะเข้าเลย รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ---- เพราะอย่างนี้ เลยดูเศร้าๆยังไงไม่รุ มายด์ยังไปเรียนพิเศษเหมือนเดิม ทุกๆ วัน ของ6.30 เราจะเจอกันที่ หน้า 7-11 เหอๆ เจอหน้ากันทุกวัน เบื่อแย่เลย อย่างน้อย เราก็ยังสบายใจ ที่มีแต่เพื่อนดีๆ คอยให้กำลังใจเสมอมา แต่มันเหมือนขาด อะไรไปอย่างนึง คนๆนั้น คนที่เราไม่เคยติดต่อเค้าเลย ทั้งๆที่.... เค้า เป็นคนช่วยเราเสมอมา เรารูสึกผิด ทำไงดีละ!! ที่ทำไม่ดีกะเค้า ไม่เสมอต้นเสมอไป เรามันแย่ เราขอโทด เราไม่เหมาะที่จะเป็นเพื่อนของเทอหรอก
ว้า...แย่จัง บ่นอะไรเศร้าๆอีกแล้วเรา มีแต่เรื่องเศร้าๆ แย่จัง อากาศเป็นใจ พรุ่งนี้ก็จะถึงวันเกิด "หมูตอนและ"(ส้มอ้วน) 14 ตุลา สงครามประชาชน เหอๆ ชั้นจำวันเกิดเทอไม่เคยลืมเลือนเลย HBD... ละกันน้า เพื่อนเลิฟ อย่าร้องไห้อีกละ เบื่อแล้ว
แม้ว่าวันนี้เทอจะอยู่แสนไกล แต่ "ความทรงจำดีๆ" นั้นไม่เคยจางหาย ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเทอยังคงวนเวียนในหัวใจ หลับให้สบายสักวัน คงพบกัน -------- "สุดที่รัก"
04 ottobre พรุ่งนี้ต้องดีกว่า ( > c < ) พรุ่งนี้ต้องดีกว่า( > c < )
เห้ออ วันนี้ทำไมรู้สึกเปล่าเปลี่ยว อ้างว้างหัวใจยังไงไม่รู้ค่ะ เหนื่อยๆจังเลย วันนี้ตื่นมาตั้งแต่ตี 5 คึ่งแน่ะ เหนื่อยอีกเหมือนกัน วันนี้รร.พาไปสวนจิตรลดาน่ะ ก่อนจาไปก้อนั่ง ที่สวนหย่อมในโรงเรียนน่ะ แต่ก้อต้องเจอเรื่องที่มันไม่ค่อยดีนัก ฟังแล้ว ก็รู้สึกไม่สบายใจ เมื่อวันจันทร์ก้อไปรร.มาเนื่องจากว่ามีการอัพเกรด มายด์ได้อัพเกรดเคมีกับสังคมกับเคมี ละจะมีคัยเหมือนชั้นไหมเนี่ย อัพเกรดสังคมยังไม่เท่าไหร่ สู้เคมีไม่ได้หรอก ค่ะ SEEEDDD !! ใจ เหลือเกิน ช่างน่าเศร้ากับครูผู้สอน ซึ่งก็กลัว เค้ามากๆเลย เลยมีอดีตมาก่อนน่ะ แต่ตอนนี้ก้อพอทัมใจได้แล้ว แต่ยัง เหมือนเค้าไม่ชอบหน้าเราสักเท่าไหร่ อ.เค้านัดส่งงานวุนพุธ ก็ตั้งใจทำ อย่างดีเลยละ สุดๆถึงที่สุดแล้ว ส่งงานก็ตรงเวลา แต่พอมาถึงวันนี้ กลับเจออ.เค้าแล้ว อ.บอกว่า เนี่ย!!เทอ งานมันไม่เหมาะสมกับเกรดที่ ชั้นจะได้เทอ เราก็ตกใจไปสักพักหนึ่ง ทั้งๆที่เราทำเต็มที่แล้ว แต่ทำไม ต้องตะคอกซะตกใจเลย แล้วอ.ก็บอกต่ออีกว่า งั้นเปิดเทอมเทอไปจัด เก็บห้องสารเคมีละกัน แต่ท่าทางและสีหน้า ก็ดูน่ากลัวจิงๆ ใจตอนนั้น มันไม่ดีแล้ว สีหน้าของเราตกไปหมดและ เห้ออ ว่าและตะหงิดๆ ยังไง ก็ไม่รุ ยังดีมีเพื่อนอีกคนนึงที่อัพเป็นเกรด4 ซึ่งก้อโดนแต่เค้าไม่มา วันนี้วันอะไรของชั้นเนี่ย ดูดวงมาเมื่อวาน ตรงกันเด๊ะๆๆ เลยวันนี้วัน ไม่ดีเลย แงๆๆ เสียใจ แล้วเทอมหน้าก็ต้องเจอกับเค้า เราน่ะ พยายาม ที่จะชนะตัวเอง ไม่อยากตกวิชาของอ.วัชชี้อีกเหมือนตอนกลางภาคตอน ม.3 ตอนนั้นไม่เอาไหนเลย รู้สึกเจ็บใจอยู่ลึกๆเหมือนกันแหละ แต่ทำไง ได้ เสียใจนิหน่า วันนี้ก้อเลยหมดอาลัยตายอยาก เบื่อโลก เซ็งๆ ต่าง จากเมื่อวาน แต่ถึงยังไง เราก้อพยายามคิดว่า ลึกๆแล้วอ.ก็คงอยากจะ ช่วยเรา ไม่งั้นอ. เค้าคงไม่ให้ปรับแล้วละ ลึกๆในใจ ก้อดีใจเล็กๆ ขอบ คุณนะค่ะ ยังไงเราก้อต้องเอาชนะตัวเองให้ได้ เราต้องไม่ยอมเป็นแบบ เดิม คนเดิม พรุ่งนี้มันต้องดีกว่านี้ ดีกว่าเดิม ....卍卍卍
21 settembre <<<[[ แค่คำว่ารัก ]]>>>
“แม้แต่คำว่ารัก ก็พูดออกมาไม่ได้จริง ๆ งั้นเหรอ “ “ขอโทษนะ” “ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ขอบใจนะที่ไม่โกหก” |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|